Mijn wildcard leverde 77 punten op

← Terug naar FPL Journaal · 15 september 2026

77 punten dus, tegen een gemiddelde van 69. De hoogste score van de speelronde was 151, dus ik moet niet doen alsof dit een topweek was. Maar de twee knopen waar ik zondag nog over schreef vielen allebei mijn kant op, en dat is meer waard dan het rapportcijfer.

77 punten, met João Pedro als topscorer en Wissa als enige echte domper in de basis.

Wat goed uitpakte

De Cuyper in de basis, Thiaw op de bank. Dit was de keuze waar ik het minst zeker over was, en het is de beste die ik heb gemaakt. De Cuyper pakte er elf bij die 5-0 op bezoek bij Coventry, Thiaw bleef op twee steken terwijl Newcastle met 4-1 onderuitging bij Leeds. Negen punten verschil uit één beslissing over wie er op de bank mocht.

Wissa in plaats van Isak. Hier werd ik geholpen door de uitslagen, dat geef ik toe. Ze scoorden allebei blank, allebei negentig minuten, allebei twee punten. Precies gelijk dus. Alleen hield ik er wel 2,9 miljoen aan over, en dat is deze week dus letterlijk gratis geld geweest. Achteraf was dit de goedkoopste manier om gelijk te krijgen.

Kinský en de dubbele Arsenal-verdediging. Kinský hield tegen Everton zijn clean sheet (7 punten), en Arsenal won met 0-2 bij Sunderland, wat Konsa en Calafiori allebei zes punten opleverde. De gok op de vernieuwde Spurs-defensie werkte meteen, al is één wedstrijd natuurlijk geen bewijs.

De Chelsea triple-up leverde met Rogers (8), Palmer (10 als aanvoerder) en João Pedro (12) samen dertig punten op. Wel meteen een kanttekening bij mijn eigen redenering: ik zei dat Hull niet foutloos zou blijven tegen deze aanval, en dat klopte. Maar ik had er stiekem ook op gerekend dat Chelsea zou winnen, en het werd 2-2. Dus ik had gelijk over de aanval en ongelijk over de wedstrijd.

En Haaland deed op Old Trafford wat hij altijd doet: een lekker goaltje, 0-1, negen punten. Buiten elke discussie, zoals ik schreef.

Wat minder goed uitpakte

Hier zit de pijn, en die zit vooral bij één naam. Pascal Groß pakte er zeventien. Een goal, twee assists, een clean sheet en drie bonuspunten in die 5-0 bij Coventry. Ik heb urenlang over hem getwijfeld en hem uiteindelijk niet gekozen. Dat is de duurste twijfel van mijn wildcard.

Daarnaast heb ik Schade eruit gehaald, en die maakte er vervolgens twee tegen Bournemouth: vijftien punten. En Calvert-Lewin, die ik ook liet gaan, kwam op tien.

Eén twijfel heeft me niets gekost, en dat is wel zo prettig om te weten: Muharemović pakte er zeven, maar ik speelde met drie verdedigers, dus hij had net als Thiaw op mijn bank gezeten. Die knoop maakte deze week dus geen verschil.

Ik heb ook naar de komende weken gekeken

Een wildcard zet je niet in voor één speelronde, dus ik heb bij het bouwen al rekening gehouden met het programma tot ongeveer speelronde 10. Het spel geeft elke wedstrijd een moeilijkheidsgraad van 1 (makkelijkst) tot 5 (zwaarst), en als je die middelt over een reeks zie je vrij snel wie een makkelijke periode in gaat.

Newcastle komt er het best uit, met een gemiddelde van 2,67 voor speelronde 5 tot en met 10. Hull thuis, Coventry uit, Villa thuis, Palace uit, Everton thuis, Fulham uit. Dat is precies waarom Wissa en Thiaw erin zitten, ook al waren ze deze week allebei waardeloos. Die 4-1 bij Leeds verandert niets aan wat eraan komt.

Arsenal staat op 2,83, en daar heb ik met Konsa, Calafiori en Ødegaard drie spelers zitten. Chelsea komt op 3,17, wat geen droomreeks is maar ook niets om het trio voor op te breken. Ik ga er dus voorlopig vanuit dat deze drie blokken blijven staan.

Grappig genoeg is er ook een troostprijs in die cijfers. Brighton heeft met 3,67 juist het zwaarste programma van dit rijtje, met Arsenal, Liverpool en City in de komende zes. Groß pakte er zeventien, maar zijn beste weken liggen mogelijk al achter hem.

Waar ik deze week over nadenk

Twee namen spoken door mijn hoofd: haal ik Bruno Fernandes op korte termijn terug, en is Morgan Gibbs-White een optie? Ik heb de cijfers er even bij gepakt. xGI staat voor expected goal involvements, oftewel de verwachte goals en assists bij elkaar opgeteld. Dat zegt meestal meer over de komende weken dan de punten die iemand al binnen heeft.

Er springt iets uit dat ik niet had verwacht: Palmer heeft met 1,79 de laagste xGI van mijn hele middenveld, terwijl hij wel veruit de duurste is. Hij levert wel punten (26), maar de onderliggende cijfers zeggen dat daar op dit moment weinig onder zit. Dat maakt hem, hoe raar het ook voelt, mijn meest logische verkoopkandidaat.

Er is ook een praktische reden waarom het Palmer moet zijn als ik Bruno wil. Met 2,9 miljoen op de bank is Palmer eruit (9,7) de enige route die genoeg oplevert: 12,6 miljoen, net genoeg voor Bruno van 12,0. Szoboszlai eruit brengt me op 9,9 en Rogers op 10,6, dus dan kom ik hoe dan ook bij Gibbs-White uit. Wat op zich prima is: die is 4,1 miljoen goedkoper dan Bruno voor maar drie punten minder, en hij is nog maar in 12% van de teams te vinden.

Rogers verkopen zou op de cijfers juist zonde zijn, want die heeft van mijn drie de beste xGI (2,55). En Szoboszlai is een apart geval. Achttien punten is weinig, maar zijn xGI van 2,09 laat zien dat hij er wel steeds bij betrokken is en het alleen nog niet afmaakt. Dat soort onderpresteren trekt vaker wel dan niet weer bij.

En alsof hij het hoort: terwijl ik dit zit te schrijven knalt Szoboszlai in de EFL Cup tegen Tottenham een bal van dertig meter in de kruising. Levert me precies nul punten op, want bekerwedstrijden tellen niet mee voor dit spel. Maar het maakt de beslissing er niet makkelijker op.

Ik ga er nog een paar dagen over nadenken. Als jij vindt dat ik Palmer met rust moet laten, of juist dat Bruno voor twaalf miljoen te duur is voor wat hij brengt, hoor ik het graag hieronder.